พระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๗
กฎหมายฉบับนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อกำหนดมาตรการในการป้องกันการทารุณกรรมและส่งเสริมการจัดสวัสดิภาพสัตว์อย่างเหมาะสม โดยกำหนดความรับผิดชอบของเจ้าของสัตว์และข้อห้ามต่าง ๆ
สาระสำคัญที่น่าสนใจ
- นิยาม "การทารุณกรรมสัตว์":
หมายถึง การกระทำหรืองดเว้นการกระทำที่ทำให้สัตว์ได้รับความทุกข์ทรมานไม่ว่าทางร่างกายหรือจิตใจ ได้แก่ การทำร้าย การใช้สัตว์ทำงานเกินควร การให้ยาพิษ การนำสัตว์ไปต่อสู้ หรือการละเลยไม่จัดให้มีสวัสดิภาพที่เหมาะสม
- หน้าที่ของเจ้าของสัตว์:
เจ้าของสัตว์ต้องจัดให้สัตว์ได้รับสวัสดิภาพที่เหมาะสม ได้แก่:
- มีที่อยู่และที่พักผ่อนที่เหมาะสม
- มีอาหารและน้ำที่สะอาดในปริมาณเพียงพอ
- ได้รับการดูแลเมื่อเจ็บป่วย
- ได้รับการออกกำลังกายอย่างเหมาะสม
- มีอิสระที่จะแสดงพฤติกรรมตามธรรมชาติของสัตว์
- ข้อยกเว้นการทารุณกรรม:
การกระทำบางอย่างแม้จะทำให้สัตว์มีอันเป็นไป แต่ถือว่าไม่เป็นการทารุณกรรมสัตว์ตามกฎหมายนี้ หากกระทำตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดและมีเหตุอันควร เช่น:
- การฆ่าสัตว์เพื่อใช้เป็นอาหาร (ตามกฎหมายควบคุมการฆ่าสัตว์)
- การฆ่าสัตว์เพื่อควบคุมโรคระบาด
- การดำเนินการทางสัตวแพทย์เพื่อรักษาหรือควบคุมประชากรสัตว์
- บทลงโทษ:
ผู้ใดฝ่าฝืนทารุณกรรมสัตว์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
*ข้อมูลนี้เป็นสาระสำคัญโดยสรุป ควรตรวจสอบฉบับเต็มของพระราชบัญญัติแต่ละฉบับเพื่อรายละเอียดที่สมบูรณ์และเป็นปัจจุบันที่สุด
